آیا "اقدام از طرف تأیید" به طور خودکار همه اقدامات را مجاز می‌کند؟
نقش بررسی خودکار و موقعیت‌هایی که تصمیم شما لازم است را درک کنید.
مرزهای بررسی همچنان وجود دارند
اقدام از طرف تأیید، اقدامات را بررسی می‌کند و فقط با مواردی که برای مدیریت خودکار مناسب تشخیص داده شده‌اند ادامه می‌دهد؛ اقداماتی که ممکن است ناامن باشند یا نیاز به تصمیم شما داشته باشند همچنان درخواست تأیید می‌کنند. این مترادف "هرگز دوباره نپرس" نیست و نمی‌تواند شناسایی همه خطرات را تضمین کند.
این گزینه به در دسترس بودن فعلی بستگی دارد. اگر رابط کاربری آن را نمایش نمی‌دهد، باید از حالت مجوز موجود استفاده شود.
هنگام مواجهه با درخواست‌های بررسی یا تأیید
نمایش کوتاه "در حال بررسی" نشان می‌دهد که اقدام تحت بررسی است؛ "نیاز به تأیید شما دارد" به این معنی است که مداخله شما لازم است. به دلیل فعال بودن اقدام از طرف تأیید، کارت‌های تأیید را نادیده نگیرید.
اگر بررسی خودکار مکرراً درخواست تأیید می‌کند، ابتدا بررسی کنید که آیا دامنه وظیفه نامشخص است یا خود عملیات تأثیر قابل توجهی دارد. افزودن دایرکتوری‌های مجاز و نتایج مورد انتظار معمولاً مسائل ارتباطی را آسان‌تر از گسترش گسترده مجوزها حل می‌کند؛ اقداماتی که همچنان نیاز به تصمیم شما دارند باید قضاوت دستی را حفظ کنند.
- اقدام واقعی و دلایل نمایش داده شده پس از بررسی را مرور کنید.
- محیط، مسیر و دامنه تأثیر را تأیید کنید.
- عملیاتی را که اهداف را برآورده می‌کنند مجاز کنید، موارد نامناسب را رد کنید و جهت‌گیری‌های تنظیم را توضیح دهید.
چگونه ایمن‌تر کنترل کنیم
برای ابزارهای جدید، فایل‌های مهم و محیط‌های ناآشنا، می‌توانید به درخواست تأیید بازگردید و اجازه دهید مراحل کلیدی یکی یکی بررسی شوند. بررسی خودکار اهداف وظیفه را برای شما تعریف نمی‌کند، و همچنین ایزولاسیون را به کامپیوتر محلی اضافه نمی‌کند. هنگامی که وظایف تغییر می‌کنند، ابتدا بررسی کنید که آیا اقدامات باقی‌مانده همچنان در دامنه اصلی هستند قبل از تصمیم‌گیری برای ادامه، به جای اتکای صرف به نام حالت‌ها برای قضاوت ایمنی.