چگونه شاخه‌های وظیفه را از پاسخ‌های موجود ایجاد کنیم؟
یک نقطه شروع مشترک را حفظ کرده و جهت‌های بعدی مختلف را به طور جداگانه کاوش کنید.
چه زمانی انشعاب مناسب‌تر است
هنگامی که نتیجه تحلیل یکسان منجر به دو مسیر مختلف می‌شود، به عنوان مثال، یکی تحقیق در مورد علل و دیگری سازماندهی پیشنهادات تعمیر، می‌توان انشعاب را در نظر گرفت. پس از تقسیم، هر وظیفه بحث پیگیری خود را دارد و مقایسه و سازماندهی را آسان‌تر می‌کند. انشعاب برای حفظ یک نقطه شروع مشترک مناسب است؛ اگر دو موضوع از ابتدا نامرتبط باشند، ایجاد وظایف جدید به طور مستقیم واضح‌تر است.
یک شاخه را از پیام دستیار باز کنید
پیام دستیار را که می‌خواهید به عنوان نقطه شروع استفاده کنید، پیدا کرده و "شاخه در وظیفه جدید" را از اقدامات موجود آن انتخاب کنید. ورودی ممکن است تحت تأثیر وضعیت پیام باشد؛ پس از ایجاد، ابتدا محتوای موجود در وظیفه جدید را بررسی کنید، سپس جهت جدیدی را که می‌خواهید کاوش کنید، ارسال کنید. عنوان وظیفه ممکن است نشان دهد که از کدام وظیفه اصلی آمده است.
- پاسخ دستیار مربوط به نقطه شروع مشترک را پیدا کنید.
- روی "شاخه در وظیفه جدید" کلیک کنید.
- محتوای شاخه را مرور کرده و اهداف و محدودیت‌های جدید را اضافه کنید.
از ترکیب دو شاخه خودداری کنید
تغییر نام شاخه‌ها می‌تواند به تمایز اهداف آنها کمک کند، به عنوان مثال، "تأیید علت" و "سازماندهی گزارش". هنگام مقایسه نتایج، به این توجه کنید که هر شاخه بعداً چه شرایط متفاوتی را اضافه کرده است؛ فقط دو نتیجه را ترکیب نکنید. شاخه‌ها نشان‌دهنده ادغام خودکار نتایج نیستند، و همچنین تأیید نمی‌کنند که کدام مسیر برای شما صحیح است؛ شما همچنان باید به تأیید شواهد بازگردید. اینکه کدام نتیجه از دو مسیر اتخاذ شود باید پایه‌ها و شرایط قابل اجرا مربوط به هر کدام را ثبت کند.