چگونه روش تأیید را برای Agent محلی انتخاب کنیم؟
معانی عملی و محدودیت‌های تأیید گام به گام، قضاوت تفویض شده و دسترسی کامل را درک کنید.
ابتدا گزینه‌های ارائه شده در رابط کاربری را درک کنید
در انتخابگر مجوز، «Ask برای تأیید» به معنای درخواست تأیید قبل از اجرای دستورات و تغییر فایل‌ها است، در حالی که «دسترسی کامل» به معنای عدم نیاز به پرسش‌های گام به گام است. برخی حساب‌ها یا در دسترس بودن فعلی ویژگی ممکن است «برای من تأیید کن» را نیز نشان دهند، که فقط در مورد عملیات شناسایی شده به عنوان بالقوه ناامن، تأیید را درخواست می‌کند. اینکه آیا این گزینه ظاهر می‌شود به رابط کاربری بستگی دارد و نباید فرض شود که همه کاربران لزوماً آن را دارند.
درخواست‌ها را قبل از وظایف انتخاب و بررسی کنید
شما می‌توانید این را در انتخابگر مجوز در ناحیه ورودی یا در تنظیمات → Agent → مجوزهای پیش‌فرض Agent تنظیم کنید. هنگام اتصال اولیه به کامپیوتر خودتان، استفاده از حالت تأیید مورد نیاز برای تأیید دایرکتوری اجرا و دستورات مناسب است. پس از دریافت درخواست، جزئیات عملیات را قبل از اجازه دادن یا رد کردن آن بخوانید؛ اگر جلسه تأیید باعث قطع اتصال شد، باید ابتدا دوباره وصل شوید به جای ارسال مکرر یا تغییر به دسترسی کامل برای دور زدن مشکل.
تأیید جایگزین جداسازی یا مجوز سیستم نمی‌شود
قضاوت خودکار تضمین کننده شناسایی همه خطرات نیست و دسترسی کامل به معنای اعطای مجوزهای سرپرست نیست. اجرای محلی همچنان از مجوزهای سیستمی کاربر راه‌انداز بدون جداسازی کانتینر استفاده می‌کند؛ شما باید دامنه فایل‌های مهم و درخواست‌های خارجی را خودتان کنترل کنید. اگر دیگر نمی‌خواهید وظیفه ادامه یابد، می‌توانید Agent را متوقف کنید و وضعیت نهایی را بررسی کنید. تغییراتی که قبلاً اجرا شده‌اند، به دلیل اینکه بعداً عملیات دیگری را رد می‌کنید، به طور خودکار لغو نخواهند شد.