ਕਿਵੇਂ ਜਾਣੀਏ ਕਿ ਜਵਾਬ ਤੱਥ, ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਜਾਂ ਤਸਦੀਕ ਦੀ ਉਡੀਕ ਵਾਲਾ ਸੁਝਾਅ ਹੈ
ਨਤੀਜੇ ਜਾਂਚਣਯੋਗ ਸਰੋਤਾਂ, ਆਉਟਪੁੱਟ ਅਤੇ ਸ਼ਰਤਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਾਓ।
ਪਹਿਲਾਂ ਯਕੀਨ ਦੇ ਪੱਧਰ ਵੱਖ ਕਰਨ ਲਈ ਕਹੋ
ਜਵਾਬ ‘ਪੁਸ਼ਟੀ ਹੋਈ, ਵਾਜਬ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਜਾਂ ਜਾਣਕਾਰੀ ਬਾਕੀ’ ਵਿੱਚ ਵੰਡਣ ਲਈ ਕਹਿ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਵਿਆਖਿਆ ਸੁਚੱਜੀ ਲੱਗਣ ਦਾ ਮਤਲਬ ਸਰੋਤ ਮੌਜੂਦ ਹੋਣਾ ਜਾਂ ਕਾਰਵਾਈ ਸਫਲ ਹੋਣਾ ਨਹੀਂ। ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਲੱਭਤਾਂ, ਸੌਫਟਵੇਅਰ ਵਰਤਾਰੇ ਅਤੇ ਵਰਜ਼ਨ ਫ਼ਰਕਾਂ ਲਈ ਸੰਬੰਧਿਤ ਖਾਸ ਸਬੂਤ ਹੋਣੇ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹਨ।
ਜਾਂਚੋ ਕਿ ਮਾਡਲ ਨੇ ਚਲਾਉਣ ਲਈ ਸੁਝਾਈਆਂ ਕਮਾਂਡਾਂ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਚੱਲੀਆਂ ਵਾਂਗ ਤਾਂ ਨਹੀਂ ਲਿਖਿਆ ਜਾਂ ਖੋਜ ਦੇ ਸਾਰ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਸਦੀਕ ਕੀਤੇ ਪੰਨਿਆਂ ਵਾਂਗ ਤਾਂ ਨਹੀਂ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ।
ਹਰ ਆਧਾਰ ਕਦਮਵਾਰ ਜਾਂਚੋ
ਜਾਂਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਅਸਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨਤੀਜਿਆਂ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰੋ। ਹਰ ਪਿਛੋਕੜ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਦੀ ਇੱਕੋ ਤੀਬਰਤਾ ਨਾਲ ਜਾਂਚ ਲਾਜ਼ਮੀ ਨਹੀਂ।
ਕਈ ਵਿਰੋਧੀ ਵਿਆਖਿਆਵਾਂ ਹੋਣ ਤਾਂ ਹਰ ਇੱਕ ਲਈ ਲੋੜੀਂਦੀਆਂ ਸ਼ਰਤਾਂ ਲਿਖਵਾਓ, ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਫ਼ਰਕ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਛੋਟੀ ਜਾਂਚ ਬਣਾਓ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਤੀਜਿਆਂ ਦਾ ਆਧਾਰ ਲੱਭਣਾ ਸੌਖਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਿਰਫ਼ ਉਮੀਦ ਨਾਲ ਵੱਧ ਮੇਲ ਖਾਣ ਕਰਕੇ ਕਿਸੇ ਗੱਲ ਨੂੰ ਤਸਦੀਕ ਹੋਈ ਮੰਨਣ ਤੋਂ ਬਚਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
- ਦੇਖੋ ਕਿ ਹਵਾਲੇ ਅਸਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਪੰਨਿਆਂ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
- ਟੂਲ ਆਉਟਪੁੱਟ ਦੀ ਸਥਿਤੀ, ਗ਼ਲਤੀ ਸੁਨੇਹਿਆਂ ਅਤੇ ਨਤੀਜੇ ਦੀਆਂ ਫ਼ਾਈਲਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਾਓ।
- ਲਾਗੂ ਵਰਜ਼ਨ, ਵਾਤਾਵਰਣ ਅਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਸ਼ਰਤਾਂ ਸਪਸ਼ਟ ਕਰਵਾਓ।
- ਸਬੂਤ ਘੱਟ ਹੋਣ ਤਾਂ ਨਾ ਮੌਜੂਦ ਸਰੋਤ ਘੜਨ ਦੀ ਬਜਾਏ ਨਤੀਜੇ ਨੂੰ ਤਸਦੀਕ ਬਾਕੀ ਵਜੋਂ ਲਿਖੋ।
ਗ਼ਲਤੀ ਮਿਲੇ ਤਾਂ ਅੱਗੇ ਕੀ ਕਰੀਏ
ਗ਼ਲਤੀ ਦੀ ਥਾਂ ਅਤੇ ਅਸਲ ਸਬੂਤ ਦੱਸੋ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਨਤੀਜੇ ਤੇ ਅਗਲੇ ਕਦਮ ਠੀਕ ਕਰਵਾਓ। ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਵਾਕ ਬਦਲ ਕੇ ਗ਼ਲਤ ਧਾਰਨਾ ਵਰਤਦੇ ਨਾ ਰਹੋ। ਵਾਤਾਵਰਣ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਨਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਟੂਲ ਅਸਫਲ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਕਰਨਯੋਗ ਜਾਂਚਾਂ ਮੰਗੋ ਅਤੇ ਸਪਸ਼ਟ ਦਰਸਾਓ ਕਿ ਤਸਦੀਕ ਅਧੂਰੀ ਹੈ। ਅੰਤਿਮ ਰਿਪੋਰਟ ਵਿੱਚ ਸਬੂਤਾਂ ਦੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਰੱਖੋ ਤਾਂ ਜੋ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਮੁੜ ਜਾਂਚ ਸੌਖੀ ਹੋਵੇ।