چرا پس از بارگذاری فایل، محدوده خواندن را مشخص کنیم؟
تحلیل فایل را بر روی مسئله متمرکز کنید تا از اشتباه گرفتن بارگذاری موفق با خواندن کامل جلوگیری شود.
بارگذاری و تحلیل مراحل یکسانی نیستند
وجود یک پیوست نشان می‌دهد که مواد پشتیبانی ارائه شده است، اما به این معنی نیست که مدل کل فایل را کلمه به کلمه بررسی کرده است. انواع فایل‌ها و حالت‌های وظیفه مختلف ممکن است از روش‌های پردازش متفاوتی استفاده کنند؛ عامل‌ها همچنین ممکن است نیاز داشته باشند محتوا را بخش به بخش در محیط بخوانند یا استخراج کنند.
بنابراین، پس از بارگذاری، بهتر است هدف فایل و سوالاتی که باید پاسخ داده شوند را به وضوح بیان کنید، به جای اینکه فقط یک فایل بزرگ را بدون توضیح ارسال کنید.
یک وظیفه با دامنه قابل مکان‌یابی ارائه دهید
به عنوان مثال، «زنجیره شواهد را در گزارش بررسی کنید و بر فصل‌های مربوط به فرآیند صدور گواهینامه تمرکز کنید؛ نتایج و مواد پشتیبان را در یک جدول لیست کنید.» مکان‌یابی اطلاعات به مدل کمک می‌کند تا ابتدا مرتبط‌ترین بخش‌ها را پردازش کند.
در صورت مقایسه چندین فایل، نقش هر فایل را برچسب‌گذاری کنید، مانند نسخه قدیمی، نسخه جدید، و استاندارد مرجع، و فیلدهای مقایسه را مشخص کنید. نام‌های فایل مشابه به راحتی می‌توانند ابهام ایجاد کنند؛ درخواست نتایجی که مشخص کنند مبنا از کدام ماده می‌آید، هزینه‌های تأیید دستی بعدی را کاهش می‌دهد.
- نام فایل و فصل‌های کلیدی، دوره‌های زمانی، یا کلمات کلیدی را مشخص کنید.
- توضیح دهید که آیا می‌خواهید خلاصه کنید، مقایسه کنید، داده‌ها را استخراج کنید، یا نتایج را تأیید کنید.
- درخواست لیستی از محدوده‌های بررسی شده واقعی و بخش‌های هنوز پوشش داده نشده.
فایل خیلی بزرگ است یا خواندن ناموفق بود
ابتدا وضعیت پیوست و محیط انتخاب شده را بررسی کنید، سپس تقسیم‌بندی یا استخراج مقدار کمی از محتوای مرتبط را در نظر بگیرید. تصاویر اسکن شده، جداول، و فرمت‌های پیچیده ممکن است به پردازش اضافی نیاز داشته باشند؛ خروجی متنی را مستقیماً به عنوان نداشتن محتوا در فایل تفسیر نکنید. موادی که به مدل منتقل می‌شوند و تحلیل‌های بعدی همچنان زمینه را اشغال کرده و استفاده را ایجاد می‌کنند؛ بارگذاری مکرر همان فایل معمولاً به حل مشکلات ظرفیت کمکی نمی‌کند.